بکنم نکنم ...

بین همه آدمها دلم برای یک گروه بیشتر از بقیه میسوزد،
آنان که متولد میشوند و بزرگ میشوند و میمیرند و همیشه با خود درگیرند که :
بخندم نخندم ، بشینم نشینم ، بروم نروم ، بگویم نگویم ، بنویسم ننویسم ، بکنم نکنم ...
کاش تکنولوژی چنان پیشرفتی کرده بود که میشد به صد سال آینده رفت و از استخوانهای پوسیده اینا پرسید آیا الان آسوده تر نبودید اگر کاری را که دوست داشتید انجام داده بودید!؟