Kovacs

مدتی ست عاشق این دختر کچل دوست داشتنی هلندی شده ام و قدم به قدم و وجب به وجب دنبالش میرم و اجراهاشو گوش میدم و تردید ندارم که یکی از مشهورترین و موفقترین های موسیقی خواهد شد. الان هم با اینکه سه چهار سال بیشتر نیست میخونه هوادارای میلیونی داره ولی برای این صدای ماده گرگی و این ریتم های جازی و این شعرهای خود دوستی که روز بروز هم هوادارای زیادی در دنیا پیدا میکنند حقشه یه میلیارد هواخواه داشته باشه.
کاش در دوران نوجوانی و جوانی ما هم از این شعرها و از این خواننده ها بود، بودند ولی خیلی کم ، آنهم بیشتر بین خارجی ها که من و امثال من فقط آهنگ هاشونو گوش میکردیم و چیزی از شعر نمیفهمیدیم . دوران ما با گریه زاری های موسیقی سنتی و شعرها و آوازهای مهرطلبانه و غمگسارانه موسیقی پاپ گذشت که حسابی اعتماد به نفس مان را مچاله میکردند و ذهنمان را سرویس و ما فقط می فهمیدیم که شعر و موسیقی یعنی که معشوق تنهایت بذاره و تو به پری بغلت مامانت و تا صبح گریه کنی!
...
یکی از اجراهای "کو واکس" به نام "شیطانی که میشناسی" روی فیلمی از داستان آگاتاکریستی به اسم "مصیبهای بیگناهی" گذاشته شده ، خیلی خوب میشد اگر در فیلمهای جمزباند هم ازش استفاده میشد. به نظرم بعضی از کارهاش شبیه کارهای "امی هاوس" است ، امی چند سال پیش تقریبا همسن شارون بود که از دست رفت، امیدوارم ایشون حداقل تا وقتی من زنده ام باشند و بخوانند!
من بهش میگم کچل دوست داشتنی چون توی صفحه فیسبوک اش همینو نوشتم لایکم کرد ، شما بهش نگین زشته!