آلیسوم Alyssum

آدم وقتی با "من واقعی " اش کنار میاد و با خودش مهربون میشه تازه شروع میکنه نرم نرمک به دوست داشتن خودش و تازه میفهمه که با آن "منِ ایده آل" و آن منِ خیالی که از خودش برای خودش ساخته بوده و دیگران برایش دست میزدند و هورا می کشیدند چه کلاه گشادی به سرش رفته و چه ظلمی به خودش کرده . تازه میفهمه که منِ ایده آل چیزی نبوده جز جلب رضایت دیگران و هماهنگ کردن خود با معیارها و پسند ها و الگوهای دیگران. تازه میفهمه که چه فرصت های خوبی را برای بنای یک زندگی دلخواه و لمس عینی لحظه ها از دست داده و به جای لذت بردن از بودنِ خود همه اش مراقب اون آدمک دروغین توی ویترین شیشه ای بوده که یه وقت سنگ نخوره. آدم وقتی به من واقعی اش پی میبره تازه میفهمه که کجا باید قرار بگیره که پرده نقاشی دنیا را تکمیل کنه .
....

گل آلیسوم Alyssum بچه جزایر قناری و اطراف مدیترانه است ، قد و قامتش بیست یا سی سانت بیشتر نیست اما خوب میتواند جاهای خالی باغچه را پر بکند یا از گلدانی آویزان شود ، هم آفتاب دوست و هم مقاوم به سرماست ، از اوایل بهار تا اواخر پاییز میتواند گل بدهد ، کم توقع و سرکش و چموش است طوری که اینور حیاط می کاری اش سال دیگه اونور حیاط در میاد ، به رنگهای سفید و زرد و صورتی و بنفش ، به قدری دلفریب که ترجیح میدهی تا هست از اندوه و غصه حرفی نزنی ، بو و عطرش زنبورهای عسل را سرمست میکند.